Кайтырсыңмы җанга наз булып?..
Киек казлар оча каңгылдашып,
Түшләренә җилләр урала.
Сагынулары, каурый-каурый булып,
Ятып калды безнең урамга.
Киек казлар оча каңгылдашып,
Түшләренә җилләр урала.
Сагынулары, каурый-каурый булып,
Ятып калды безнең урамга.
Икебезгә, безнең тик бер бәхет,
Мәхәббәтле татлы минутлар.
Ачы җилем дә — син,
Назлы гөлем дә — син,
Яшәм тамчысы — син,
Бәхет язым син.
Ир-егетләр, сездә маһирлык,
Ходай сезгә биргән батырлык,
Тогры булып биргән вәгъдәгә
Сөя белү — үҙе матурлык.
Синең кулда минем күңел аем
Син күрәсең гашыйк җанымны.
Тау чишмәсе йөрәк моңын тыңлап
Ярсып аккан кайнар канымны.
Эй, хыялый, сантый кыз бала,
Төн йокыңны синең кем ала?
Белмисең шул ниләр көткәнен,
Аның ниләр өмет иткәнен.
Яшьлек мизгеленә сыярга,
Көчең җитмәс үзең тыярга.
Кемнәр сине, кемнәр чакыра.
Син бит кызый, утлы ялкында.
Тыныч йоклый микән үлгәннәр,
Аларга бит җилләр кагылмый?
Баш очында болыт агылмый,
Калкан чакта язгы үләннәр, үләннәр.
Кич утырып кызлар чигү чигә,
Чикәннәре, беләм, бирнәлек.
Апаемны былтыр сораттылар,
«Әле яшерәк» дип бирмәдек.
Елгалар төнен сөйләшә
Болыт тауларга кунгач.
Йөрәкләр төнен серләшә
Аяк тавышы тынгач.