Сердәшем
Җитәкләп барырга парым бар, парым бар,
Гомергә сайлаган ярым бар, ярым бар.
Куркытмас давыллар, куркытмас явымнар
Мине дә, аны…
Мине дә, аны…
Чөнки бит янымда
Гомергә сайлаган ярым бар.
Җитәкләп барырга парым бар, парым бар,
Гомергә сайлаган ярым бар, ярым бар.
Куркытмас давыллар, куркытмас явымнар
Мине дә, аны…
Мине дә, аны…
Чөнки бит янымда
Гомергә сайлаган ярым бар.
Сакла мәңгегә истәлегемне,
Исә юл җиле, аерылу җиле.
Сау бул, саф гөлем,
Зәңгәр яшьлегем,
Онытма мине!
Онытмам сине!
Килдем сезгә Идел-диңгез кичеп,
Сезне сагынып канатланып-өчып.
Кош канатлары түгел иңемдә
Җыр канатлары минең күңелемдә.
Килдем, дуслар, Идел-диңгез кичеп,
Сезне сагнып, кошлар кебек очып.
Кош канатлары түгел иңемдә,
Җыр канатлары минем күңлемдә.
Дуслык — бердәмлек булмаса
Яшәп булмый һич кенә.
Дуслык җыры җанга дәва,
Җирдә гөлләр үстерә.
Сизми калам — үзем килеп чыгам
Борылмалы юлларына Пучының.
Йөрәгемә бетмәс кодрәт бирә
Гөрләп аккан чишмәләрнең тылсымы.
Кичкәнсең күп гасырларны,
И борынгы яшь калам!..
Һәр урамың ташыңнан мин
Җылы табам, ямь табам,
Оч, күңелем, ерак офыкларга,
Югарыга очар кош булып.
Тургай җыры кебек моңың кайтсын,
Туган җиргә матур җыр булып.
Тау ягында туып үстем мин дә,
Күрдем таудан таңнар атканын.
Онытылмый Әрә үзәнендә
Тургай җырын тыңлап ятканым.
Чәчәкле җәй үтте,
Моңсу көзләр җитте —
Очар кошлар китте тезелеп.
Һаваларда очкан,
Зәңгәр күкне кочкан
Кошлар кебек идек без элек.