Авыру сызмалар

Җиңәр, ахры, мине юләр үлем.
Мин суыктан, беттән, ачлыктан
Үләрмендер шулай, мич башында
Туңып үлгән төсле карчыклар.

Туган көн (икенче вариант)

Бүген синең туган көнең —
Ни бүләк итим, димен.
Беләм инде уйларыңны:
Җыр бүләк итсен, дисең.

Аерылу

Читен дә соң артык һичбер вакыт
Күрешмәсне сизеп аерылу:
Мәхәббәт һәм дуслык җир йөзендә
Булган чакта бөтен байлыгың.

Соңгы өмет

Ямансулап тыңлыйм елап очкан
Яфракларның серле тавышын.
Көзләр сагышлымы, әллә инде
Ямансумы гомер агышым.

Бер җыр булып туармын да…

Әле бер җыр булып туармын да,
Күңелләрдән шытып чыгармын.
Очрашулар алда мөмкин булса
Ялгыз уткәннәргә чыдармын.
Очрашулар алда мөмкин булса
Ялгыз уткәннәргә чыдармын.

Бар икән күрәселәр…

Толымнары нинди озын, Күлмәге чем-чем кара, Өемне узып киткәнмен, Артыннан бара-бара. Бар икән күрәселәр… Бүген менә сизәм инде, — Булганмын аңа гашыйк. Бер егет белән үтте шул, Калдым башымны кашып… Бар икән күрәселәр… Кичен бакчада очраттым, Йөри ул келә-көлә; Артыннан: «Әни, әни!» — дип, Кызлары йөгереп килә… Бар икән күрәселәр!..

Ал да нур чәч халкыңа

Айга үрләп, нурда уйнап,
Күкрәгемне нурладым.
— Ит гафу әй, ай, дидем мин,
Нурларыңны урладым.

Өфе — Казан дуслыгы

Дуслыктан да кадерлерәк
Бер нәрсәдә юк,
Кеше күңелен һәр вакытта
Җылыта дуслык, җылыта дуслык.