Ерактагы якын кешемә
Таулар сере — синең ачкан серләр,
Таулар керә минем төшемә.
Күңел күзем һаман сиңа карый —
Ерактагы якын,
Ерактагы якын кешемә.
Таулар сере — синең ачкан серләр,
Таулар керә минем төшемә.
Күңел күзем һаман сиңа карый —
Ерактагы якын,
Ерактагы якын кешемә.
Оренбур ягын сагына күңел.
Искә төшә сабый чакларым…
Әй, атаклы Оренбур шәле,
Җил-давылдан мине сакладың.
Мишә буйларында, ай тал тирәк.
Тал тирәктә кошлар сайраша.
Җырламыйча күнел ничек түзсен.
Ташкын булып хисләр кайнаса.
Җәйге таң авыл өстендә
Сызылып килгәндә,
Гармунның моңы сибелде
Тыныч өйләргә.
Сызлама, әрнемә, юксынма, йөрәгем!
Сагынып, саргаеп, өзелмә, үзәгем!
Мәхәббәт бер генә, килми ул гел генә,
Карлыгач шикелле кичекми һәр язда.
Күктә якты-якты йолдызлар күп,
Иң яктыеы син күк тиясең.
Җирдә матур-матур чәчәк бик күп,
Килә сиңа өзеп,
Килә сиңа өзеп бирәсем.
Белми калдым, күрми калдым:
Киттең… хушлашмадың да.
Эзең генә калды миңа
Йөргән сукмакларыңда.
Бу дөньяда төрле хәлләр
булганын да истә тот.
Дошманның да дуслары бар —
серләреңне эчтә тот!
Бар күңеллелек бөтен дөньяда, бар бер ямь бүген!
— Нәрсәдән бу? — Мин беләм: бәйрәм бүген, бәйрәм бүген!
Бер мөкатдәс хис белән һәрбер кеше хәйран бүген;
Уйный сазым да минем бәйрәм көен: бәйрәм бүген!
Арттыра, күрдем, кояш гадәттәгедән балкуын;
Җырга салып хат җибәрәм, Фатыймам!
Җыр сөюче дусларым артыннан.
Бик ерак-ерак җирләрдән.
Ут эчендәге илләрдән —
Өзелеп сәлам сиңа Басыйрдан.