Бу кырлар, бу үзәннәрдә

Бу кырлар, бу үзәннәрдә минем
Эзләрем бик иртә салынган.
Кайтам, кайтам туган якларыма —
Талларыма хәтле сагынган.

Гөлсинә

Җырлый-җырлый эшкә бара Гөлсинә, Гөлсинә.
Гөлсинәнең ай-һай дәртле йөрәге, йөрәге.
Эштә җитез, эштә тырыш Гөлсинә, Гөлсинә,
Гөлсинәнең бөек чөнки теләге, теләге.

Ямьле дә соң Сөн буе

Әй, ямьле дә Сөн буйлары,
Матур аның таулары.
Тау өстендә шаулап үскән
Каен, нарат урманы,
Каен, нарат урманы.
Ямьле елга Сөн генә,
Уйларымда син генә.

Яшь наратлар (беренче вариант)

«Яшь наратлар» көен җырлап киттең
Көмеш кыңгыраулы пар атта.
Озатып кайтам сине, карый-карый
Бөдрәләнеп үскән наратка.

Яшь наратлар (икенче вариант)

«Яшь наратлар» көен җырлап киттең
Көмеш кыңгыраулы пар атта.
Мин сөялеп, озатып калдым сине
Икәү генә белгән наратка (Бөдрәләнем үскән наратка).

Чәчләре чәчкә бәйләнгән

«Урамнардан узсам да мин,
Яланнарга чыксам да мин,
Очратамын сине һаман да,
Менә бүген тагын монда, —
Очраштык без ял йортында,
Сөю теләп йөрәк янганда.