Әниемнең кочагы
Мең-мең йолдыз, мең-мең кояш
Әнием кочагында
Купме нур һәм җылылык бар
Куңеле учагында
Мең-мең йолдыз, мең-мең кояш
Әнием кочагында
Купме нур һәм җылылык бар
Куңеле учагында
Туган көнең котлап,
Ни бирим, әнкәем,
Кадерлем, газизем, күз нурым?
Әллә бар бүләктән
Кадерле булырмы
Җанымнан саркыган бу җырым…
Яратам иртәләрне
Уятса әнкәй сөеп,
Чакырса чәй эчергә
Тәмле коймаклар оеп.
Чал чәчләрең тарап,
Ак яулыгым салдым
Дөньяларны тарткан
Иңнәреңә.
Синең куллар сөйсә,
Мин ышанам җирдә
Бөтен авырлыкны
Җиңәремә.
Әткәй киңәшләре кирәк
Үсеп буйга җиткәндә.
Әнкәй догалары кирәк
Еракларга киткәндә.
Әти, бәгърем, бик еш искә төшә
Яннарыңда үскән чакларым.
Ул елларны күң(е)лем бик кадерләп,
Бәйрәм кебек күреп саклады.
Якты дөньяның яме алар,
Дип өйрәтә әткәй-әнкәй.
Безне сөеп назлап яшәсен
Гел зурәткәй һәм зурәнкәй.
Су буенда бөдрә таллар
Тынып кала кич булса
Тибрәнеп куана алар
Сайрар сандугач кунса
Каян туа, каян килә моңнар,
Күңел түрләренә үтәрлек.
Сүнми һәм сүрелми торган булып,
Гасырларга барып җитәрлек.
Тәгәрмәчләр ярышы,
Машиналар тавышы,
Сәләм бирә танышлар
Иркен юлларда
Барган чакта көлешеп,
Барган чакта серләшеп
Барган чакта җырлашып
Гармун кулларда.