Сөю хаты
Күзләреңдә синең минем күзләр,
Моңнарың да синең минекеләр.
Елмаюың, сөйләшүең, көнләшүең
Минекедер, минекедер — минекеләр.
Күзләреңдә синең минем күзләр,
Моңнарың да синең минекеләр.
Елмаюың, сөйләшүең, көнләшүең
Минекедер, минекедер — минекеләр.
Күзләрең төнге күкләр күк,
Керфекләрең — ук.
Бу дөньяда чибәрләр күп,
Сиңа тиңе юк.
Күзләремә бакты ярым: —
Яр, — диде, —
Сиңа гына әйтер сүзем
Бар, — диде.
Иреннәрең синең, ярым,
Бал, — диде. (Хе)
Хәтеремнән һич китмисең,
Яр! — диде.
Күңелемдә хис учактай
Яр! — диде.
Инде нишлим синсез җирдә,
Яр! — диде. (Хе)
Аем минем син, кояшым,
Яр! — диде.
Бик ансат, бик ансат
Таптым яр мин сине.
Бик ансат сөйләштек, таныштык.
Бик ансат, бик ансат
Сөештек, яраштык.
Бик ансат табыштык, кавыштык.
Яр дип, яр эзләүчеләр бар.
Яр төрле булганын беләм.
Ярга җиттем дип, упкынга
Очканнар барын беләм.
Рәхәтлекнең күгендәмен,
Чуртыма китсен мәе!
Аи — һай тәмле дә, татлы да
Бикә апаның чәе!