Сандугач (өченче вариант)

Сандугачның гомерләре
Моңланып үтә икән.
Ник моңлылар бу дөнъяда
Бәхетсез була икән?
Сандугачым бергә сайрыйк,
Дөнъялар моңга тулсын.
Безнең йөрәк моңнарыннан
Өр-яңа җырлар тусын!

Калыр идем…

Зәңгәр диңгезкәем, җитезкәем,
Нигә шулай ярсып чабасың?
Ярсуларың хәзер миңа күчте
Белсәң икән бераз чамасын?!

Көт, бәгърем

Саубуллашу җиңел буламы соң —
Тагын калдым юллар чатында.
Кар көртләре күмде юлларыңны,
Озак йөри язган хатың да.

Гөлсинәм (Әйдә кавышыйк!)

Кич җиткәнне көтмә, җаным,
Кил син, бәгырем, Гөлсинәм.
Су буенда өзелеп-өзелеп
Сагынып сине мин көтәм.

Бәхетсезлек шуннан башлана

Дуслар гына булып очрашулар
Уяттылар сөю хисләрен.
Кавышырга һич тә мөмкин түгел
Сагышланып үтә кичләрем.