Их, янасым килә…
Онытылып, бер янасым килә
Син кабызган сөю учагында.
Дөньяларны онытып
Югаласым килә,
Югаласым синең кочагында.
Онытылып, бер янасым килә
Син кабызган сөю учагында.
Дөньяларны онытып
Югаласым килә,
Югаласым синең кочагында.
Гаепмени оныта алмау,
Бары сине сагыну?
Гаепмени яшьлек ярын
Искә алып талпыну.
Читләргә китәм дә, моңаям,
Туган җирне, илне сагынам.
Агыйдел, Каридел, Димемне,
Семемне, Өршәкне юксынам.
Юксынам Өфемне, Бөремне,
Дүртөйле, Яңавыл, Стәрлемне.
Төшләргә керә ул Ишембай,
Салават, Белорет, Күмертау…
Безнең татар — җырлы-моңлы халык,
Җыр-моң сеңгән безнең каннарга.
Җәлилләрең дарга барганда да,
Онытмаган соңгы дога итеп
Иң-иң моңлы җырын җырларга.
Башкортостан — язмышлары,
Башкортостан — ватаннары.
Монда туды, монда үсте
Башкортостан татарлары.
Өфе — Казан арасы,
Барасы да барасы.
Дуслык юлын якын иткән
Татар — башкорт баласы.
Исән-аман кышлап чыкты
Мал-туар йорт-курада.
Ашлык, икмәк күпереп үсәр
Беркөн киң басуларда.
— Онытылган сөйгән яр, — дип,
Үз-үземне юаттым.
Очраттым да көтмәгәндә —
Ут бөркелде йөрәгемә,
Гүя барсын югалттым.
Тәңкәле апрель аенда
Миңа жәй бүләк иттең.
Яшьлегемә кабат кайттым,
Сөюгә мине илттең.
Карадым да синең күзләреңә,
Әллә нишләп китте күңелем.
Серле бер кыл гүя чыңлап китте,
Йөрәгемнән моңнар түгелде.