Син атылган йолдызым
Син ачтың минем серемне,
Ачтың тирән моңымны.
Йозакланган хисләремнән
Арындырдың күңелемне.
Син ачтың минем серемне,
Ачтың тирән моңымны.
Йозакланган хисләремнән
Арындырдың күңелемне.
Сагындырдың, иркәм, кил инде,
Юлларыма гөлләр сип инде.
Сөюләрем сиңа чамасыз,
Синнән башка тормыш ямансу.
Мөкиббәннәр киттем моңнарыңа,
Синең жырың көмеш тавышлы.
Талгын гына искән җил авазы,
Чылтрап аккан чишмә агышы.
Ак чәчкәләр миңа бүләк иттең,
Ак сөюләр белән сөйдердең.
Ник соң, иркәм, хыянәтең белән
Гомерлеккә кара көйдердең?
Ак бураннар буйлап киләм
Ак бураннар эченнән.
Гомерем дә әнә шулай
Күпме бураннар кичергән.
Ходай Тәгаләдән сорыйм
Иң авыр чакларымда.
«Бирче, Раббым, Сабырлык», дим
Балалар хакларына,
Ходай тәгаләдән сорыйм,
Иң авыр чакларымда.
Бирче, Раббым, сабырлык, дим,
Балалар хакларына.
Уйна әле, дускай, гармуныңны,
Гармун телләрендә моңнар бар.
Шул моңнарга мин дә кушылаем,
Уткәннәргә кайтыр юллар бар.