Юлда җырлар юлдаш булсын!
Без бүген җыйдык дусларның
Иң якыннарын гына.
Бүләк итәбез җырларның
Иң матурларын гына.
Без бүген җыйдык дусларның
Иң якыннарын гына.
Бүләк итәбез җырларның
Иң матурларын гына.
Киләсе очрашуга тиклем,
Соңдыр булып торыгыз.
Безгә бик шат күтерә алса,
Күңелебезнең җырыбыз.
Ун ел гомер узып киткән,
Минуты да калмаган.
Секундлары тик-так килеп,
Галәмнәргә таралган.
Туган яктан киткән чакта
Сагынмам кебек иде.
Йөрәктә сагыш утлары
Кабынмас кебек иде.
Эзләдем, тапмадым синең кебек мин,
Гүзәл чәчкәләрне җир йөзеннән.
Сиңа кайттым, иркәм, талпынып, очып,
Җитешмәдем — соңга калдым мин.
Кил әле син Сарманайга,
Көтәрмен юл чатында.
Сиңа әйтер сүзләрем бар
Тик икебез хакында.
Ничә еллар онытырга
Сине теләдем.
Нигә һаман сине күргәч,
Яна йөрәгем.
Өметемне өзми көтәм сине,
Кайтырсың, дип, бәлки, көзләрен.
Саргайган күк миләш яфраклары,
Саргаядыр минем йөзләрем.
Көтәрмен мин, ахры, гомерем буе,
Өмет учакларым сүнгәнче,
Өннәремдә килеп бер елмайчы,
Төшләремдә чәчкә биргәнче.
Киттең дә оныттың,
Араны суыттың,
Ә өмет сүнмәде, сүнмәде.
Ул кайтмый диделәр,
Гөлләрем шиңделәр,
Тик күңел күнмәде, күнмәде.
Тормыш юлын бергә үтәр өчен,
Мәңгелек яр, юлдаш, пар кирәк.
Ялгызлыкка түзми әрнеп яна,
Ялгыз яна яралы йөрәк.