Көзге җыр (Көзге яфрак)
Тәүге яфрак кыштырдагач,
Кошкайлар китә икән,
Ә күңелләр киткәннәрне
Көтә дә көтә икән.
Авторы на букву: С
Күңелдә
Без йөргән аланнар еракта
Күмелә, күмелә, күмелә…
Сөйләмә, кирәкми, барсы да
Күңелдә, күңелдә, күңелдә.
Күңелгә син кирәк
Күңелгә син бик кирәк —
Кояшым юк синсез күгемдә.
Сызланам, уйланам, моңланам,
Әгәр килмәсәң бер көнендә.
Күңел ташкыны
Сине генә сагынудан
Чишмә чылтырый,
Талпынышып һәр иртәдә
Кошлар җыр җырлый.
Куштирәк
Дим ярында моңсу гына
Үсә куштирәккәем.
Куштирәк янында көтә
Сине яшь йөрәккәем.
Каратолым
Агымсуга карый-карый
Уйлама, Каратолым!
Серен белеп буламыни
Сөюнен, яратуның?
Әйт, агымсу,
Сөйләче тып-тын гына:
Кем бәхете уралган толымына?
Кем уйлаган
Җәйге таң авыл өстендә
Сызылып килгәндә,
Гармунның моңы сибелде
Тыныч өйләргә.
Кап — кара төн
Кояш баей тагы төн җитә,
Төнлә бары тик сагыш көтә.
Җавапсыз бит минем сөюем,
Яратамын өзелеп диюем.
Иңнәремнән кочып озата килдең
Иңнәремнән кочып озата килдең,
Ике кулың тойды иңнәрем.
Үзең сүзсез карап кына тордың,
Хисләреңне тойды йөрәгем.
Дәшмә миңа, соң инде
Кочагыңнан тартып алды
Каты куллы язмышым.
Ә мин юләр, ычкынмыйм дип,
Кулларыңа ябыштым.
