Моңсу көзем
Көзге яфрак коела,
Агым су өсләренә,
Карап җеләпләр калдым
Саргайган төсләренә.
Карап җеләпләр калдым
Саргайган төсләренә.
Көзге яфрак коела,
Агым су өсләренә,
Карап җеләпләр калдым
Саргайган төсләренә.
Карап җеләпләр калдым
Саргайган төсләренә.
Йөрәгемне учым белән
Кысып тоткан чакларда,
Киңәш бирәсең — йөрәкне
Киләчәккә сакларга.
Минутларны ник саныйсын,
Вакытың бик тар мәллә?
Тәрәзәдән ник карыйсын,
Җиккән атың бар мәллә?
Шарлавыкта кәгазь көймә
Бөтерелеп агып килә.
Үзе җитез, үзе актыр,
Бәлки, миңа сәлам хаттыр, сәлам хаттыр.
Без кемнән ким әле бу якты дөньяда,
Бер дигән бит әле хәлебез.
Кайгырмыйк әле без кайгыга үч итеп,
Юкка да борчылмыйк әле без!
Кайда йөрдең, бәхет?
Көттем сине күптән.
Җирдән көткән бәхет
Иңде миңа күктән.
Алан җирне ярып кап уртага,
Төньягына уктай тартылып,
Өршәк елга талгын гына,
Бөгелергә хәтта тартынып.
Яз әле бураннар артында,
Үзенең вакытын ул белер.
Яз табар үз юлын,
Кавышыр көн килер,
Алмагач чәчәккә төренер.
Яшен уйный, җирләр тетрәп,
Күкләр дөбердәп китә.
Гуя болытлар өстеннән
Арбалы атлар утә.
Зәңгәр күлнең яшел камышлары,
Сезнең янга килдем тагын мин.
Сез — минем иң якын сердәшләрем,
Җырчылары яшьлек таңымның.