Сөембикә (беренче вариант)
Дала кызы булып тусам да мин
Ил анасы итте язмышым.
Балаларын җуйган ана кебек
Тарихларга кереп барышым.
Идел суы кая илтә мине?
Илсез-юлсыз кая баралам?
Кыңгыр башын иеп туган илдә,
Халкым калды сиңа, манарам.
Дала кызы булып тусам да мин
Ил анасы итте язмышым.
Балаларын җуйган ана кебек
Тарихларга кереп барышым.
Идел суы кая илтә мине?
Илсез-юлсыз кая баралам?
Кыңгыр башын иеп туган илдә,
Халкым калды сиңа, манарам.
Яу кырлары күптән инде тынды,
Яу эсләрен еллар күмделәр.
Шул кырларда ятып калганнар мы,
Еллар аша илтер күңелләр?
Сез кайларда ятасыз да икән,
Нинди туфрак, нинди җирләрдә?
Кайтабыз дип киткән идегез дә бит,
Кайтмадыгыз туган илләргә.
Бездән әле гомер үтмәгән,
Мәшәкатьләре дә китмәгән.
Гомер аргамагын иярлик без,
Вакыт дилбәгәсен җибәрмик без.
Әйдә, дустым, уйна гармуныңны,
Үзәкләрне өзсен моңнары.
Чит җирләрдә йөрдем ятим сыман
Сагындырды татар (гармун) моңнары (җырлары).
Уйна, дустым, гармуныңны
Моңы ачылсын әле.
Күңелемнең кылларына
Чиртсен, кагылсын әле
Йөрәкләрдән-йөрәкләргә
Син бит күпер салучы.
Җәйге кичтә урамнарда,
Өздерә бер гармунчы.
Кулларыма алсам сине,
Билләрең бөгелмәле.
Бер сыздыру белән, моңың
Күңелгә түгелмәле.
Моңында — туган җырымның
Кояшлы тарафлары,
Абыйларымның яшьлеге,
Әнием карашлары.
Мин туган телемнең сүз белгеч остасы
Син аңла, кариэм, мин аның атасы
Хикаять, әкият, риваять ниһаять —
Кайсысын сөйләем, син адәм миңа әйт
Өйрәтмә, балакай, итмәген син фөръяд
Тыңлагың килмәсә — барып йоклада ят!
Акыра, бакыра белешләр чакыра
Бәйләнмәген миңа әй син, бичара…