Еллар аша
Мең упкыннар кичеп сиңа кайттым,
Киң дарьялар аша ашкынып.
Кайттым кичеп сиңа еллар аша,
Дулкын-дулкын сагыш ташкынын.
Мең упкыннар кичеп сиңа кайттым,
Киң дарьялар аша ашкынып.
Кайттым кичеп сиңа еллар аша,
Дулкын-дулкын сагыш ташкынын.
Сагындым ла чишмәләрнең
Челтерәгән тавышын.
Төштә күрәм бәбкә саклап
Уйнап үскән тау башын.
Безнең як туйларын, Чирмешән буйларын
Күрсәгез, сагынып сөйләрсез.
Бер гашыйк итсәләр бездәге гүзәлләр,
Гомерләр кичкәнче сөйләрсез.
Кыр үрдәген аттым очкан чакта…
Җаным әрни көн-төн — ник аттым?
Хәзер үзем яралы кош сыман:
Кайтыр юлларымны югалттым.
Күл карап озатты
Торналар китүен;
Сагынып көтә ул
Кабат яз җитүен.
Сез дә минем кебек үзгәргәнсез,
Сез дә минем кебек арыгансыз.
Сез дә минем кебек кош сайравын,
Тыңлый-тыңлый телсез калгансыз.
Сакла мәңгегә истәлегемне,
Исә юл җиле, аерылу җиле.
Сау бул, саф гөлем,
Зәңгәр яшьлегем,
Онытма мине!
Онытмам сине!
Көзге җилләр ачы була диеп,
Курыкмаслар асыл кошларым.
Җилләр исә диеп, камыш булып,
Сыгылмасалар минем дусларым.
Туган ягым каеннары калалар инде,
Озатыша баралар инде,
Йөрәгемдә яфракларын яралар инде,
Сагышларга, сагышларга салалар инде.
Җырласам да, һич басылмый
Йөрәгем сагышлары.
Төшләремә керә һаман
Айбашым тавышлары.