Карабай* (икенче вариант)
Җилфер-җилфер җил исә,
Җитен тамырын җил кисә.
Егет үсә, кыз үсә, һай,
Егет күңелен кыз өзә.
Җилфер-җилфер җил исә,
Җитен тамырын җил кисә.
Егет үсә, кыз үсә, һай,
Егет күңелен кыз өзә.
Там, там, тамчы, там,
Тамганыңны яратам.
Синең тамганыңны карап,
Күңелемне юуатам.
Йомры матур тоягыңны
Дагаларбыз, юргам.
Кырач матур ялларыңны
Укаларбыз, юргам.
Өстеңдәге сылыуыңны
Төшерәле, юргам
Һайт, кара юргам,
Тайт, кара юргам.
Кара шомырт чәчәгендәй
Ап-ак синең йөзләрең.
Кара шомырттай кап-кара
Чын карашың күзләре.
Кара урман шаулый, ирек даулый,
Ирек даулый качкын егетләргә.
Кара урман төсле шаулый-шаулый
Дошманнарның көнен төн итәргә.
Сызылып киткән кара мыек, —
Әллә каралта микән?
Мыек астыннан елмая,
Әллә ярата микән?
Сиңа булган хисләремне
Тиңлим кайнар кояшка.
Җылытырмын, эретермен
Баткан булсан сагышка.
Әйтче, иркәм, сөйгән гөлем:
Нигә икән сине күрдем?
Нигә икән өзелеп сөйдем?
Кара карагаттай күзләре,
Карады да, бүлде уемны.
Иң кадерле йөрәк сүзләрем
Сихырлаган кебек тоелды.
Яшьлегемне әсир (җәлип) иткән,
Әй, кара күзем.
Сакланачак йөрәгемдә кояштай йөзең.
Күзләремнең карасыдыр,
Әй, кара күзем.
Тыңларсыңмы җырларымны,
Кояштай йөзем