Күктән иңгән бәхет
Кайда йөрдең, бәхет?
Көттем сине күптән.
Җирдән көткән бәхет
Иңде миңа күктән.
Күк сирень
Ал да димим, гөл дә димим,
Бакчамда бар күк сирень.
Чәчәгенә карап туймыйм,
Гел күзләрең күк синең.
Кышкы юлдан
Кышкы юлдан акбуз килә,
Чаба-җилә, чаба-җилә,
Көпшәк карны яра-яра,
Чана җилә, чана җилә.
Кыр чәчәкләре юатыр…
Ерак юлга киткән чакта
«Онытма мине!» — дидең.
Дерелдәгән кулың белән
Кыр чәчәкләре бирдең.
Өч каен
Яз аенда тәүге күкрәү булдың,
Тәүләп әйттең сөю сүзләрен.
Безнең мәхәббәткә шаһит булып,
Тау башында үсте өч каен.
Өфе юкәләре
Яшьлек урамнары,
Тулы хыяллары,
Без — шатлыкка туймас исәрләр.
Өфе юкәләре
Безнең хакта да әле
Яфрак яра-яра сөйләрләр.
Өфе ләләләре
Агыйделкәй сине назлап кочып ага,
Җиде таудай яткан газиз Өфем минем.
Алтын өмет белән озын гомер теләп
Мең ел элек сиңа нигез салган булган.
Өршәгем
Алан җирне ярып кап уртага,
Төньягына уктай тартылып,
Өршәк елга талгын гына,
Бөгелергә хәтта тартынып.
Өмет җыры
Яз әле бураннар артында,
Үзенең вакытын ул белер.
Яз табар үз юлын,
Кавышыр көн килер,
Алмагач чәчәккә төренер.
Өй артында шомыртым
Өй артында шомыртым бар,
Яннарында бөрлегән шул,
Яннарында бөрлегән;
Бөрлегәндәй матур булып
Чәчәк ата ил генәм
