Рәхмәтлемен Ходаема
Үстерәләр сөеп, улым-кызым диеп,
Тидермичә җилләр-яңгырлар.
Әти-әниләрне үзебез дә шулай
Яши алсак иде гел зурлап.
Үстерәләр сөеп, улым-кызым диеп,
Тидермичә җилләр-яңгырлар.
Әти-әниләрне үзебез дә шулай
Яши алсак иде гел зурлап.
Яшел чирәм буйлап тәгәри туп,
Уен кыза футбол кырында.
Җырлыйк әле, дуслар, җырлыйк әле
“Рубин” егетләре турында.
Дөнья буйлап җырлап киләм,
Җанга мең өмет сыйган.
Җырларыма якты моң бир,
Бир, Ходай, безгә иман.
Мең эшләрдән арып-талып,
Күңел сораса дәва,
Мең чирләрдән арындыра
Таза су, чиста һава.
Тарих төпкеленә күз сал, кардәш:
Бабаларың шомлы бер таңда
Озатканнар нарасые белән
Илбаш — ханбикәне дошманга.
Шофер булгач, иллә-мәгәр,
Шәбәйде бит минем хәлләр:
Берәү кертә бер «ярты»ны,
Берәү тѳртә бер «ярты»ны.
Почет хәтәр, шайтан алгыры!
Ризыкларның муллыгыннан
Хәтта күзләр камаша.
Үзеңне бик шәп тоясың
Тәмле пилмән ашасаң.
Яши идек без,
Белми илдә ирек,
Сулган гөлләр кебек,
Сусап суларга.
Син, Партиябез,
Күрсәттең юл безгә
Дуслар белән бергә
Ирек яуларга.
Бер җылы сүз җанны җылыта ул,
Бәхетле дә итә кешене.
Мин бит яшим синең фатихаңда,
Сине уйлап башлыйм эшемне.
Сизми калдык, кай арада
Үсеп җиткән балалар?
Орчык хәтлем иделәр бит,
Өрлек кадәр булганнар.
Үзләре дә инде хәзер
Әткәй-әнкәй булганнар.