Нигә, иркәм?..
Онытылам Идел буйларында
Уйлар дулкынына күмелеп,
Мәхәббәт
Нигә яна йөрәгем?
Сандугачлар ияләшкән
Су эчәргә миләштән.
Сагынуларым бетәр әле
Сине күреп сөйләшсәм.
Нигә язмыйсың бер SMS?
Элек башка идең: чәчкә бирә идең,
Сөям диеп хатлар яза идең.
Хәзер ник үзгәрдең, кайда вәгъдәләрең,
Матур сүзләр сөйләп йөрүләрең?
Нигә таңнар бик тиз ата икән?
Йолдыз кебек кичен чыгасың да
Таң алдыннан кереп китәсең.
Нигә мине назлы карашыңнан
Көн буена мәхрүм итәсең?
Нигә соң минеке түгел син, бәгърем
Очраттым да мин сине, һәм шашып яраттым, яраттым.
Серле күзләрең белән мине син үзеңә караттың.
Нигә син җырладың миңа
Ул чакта яз иде, исеңдәме?
Без утырдык каен төбендә. —
Нигә, нигә син җырладың миңа,
Кайнар сагыш салдың күңелгә?
Шул җыр белән минем, йөрәгемдә
Синең исемең калды гомергә.
Нигә миңа карамадың
Яшь чагында икәү бергә
Йөрегән идек без.
Бер-беребезне өзлеп-өзлеп
Сөйгән идек без.
Нигә икән, нигә?
Нигә икән,нигә, җәйге аяз төндә
Сары сагыш баса җанымны?!
Кереп төшләремә, төшеп исләремә
Өзгәләрсең тагын-тагын мы?!
Нигә генә
Нишлим икән, һаман сине оныта алмыйм,
Берничек тә күңелемне юата алмыйм.
Нишлим икән, кая барыйм, кая китим,
Сер йомгагын кемгә генә икән сүтим.
Нигә болай ашкынасың, йөрәк?
Нигә болай ашкынасың, йөрәк?
Нигә болай ярсып тибәсең?
Сөйгән ярым ятларга каласын
Әллә инде алдан сизәсең.
