Яшьлек дусларыма
Сөенечләрем, көенечләрем дә бар,
Тормышым да тулы, мул сыман,
Тик шулай да
Яшьлек дуслар белән
Уртак көенечләрне,
Уртак сөенечләрне юксынам.
Сөенечләрем, көенечләрем дә бар,
Тормышым да тулы, мул сыман,
Тик шулай да
Яшьлек дуслар белән
Уртак көенечләрне,
Уртак сөенечләрне юксынам.
Ядкарь язам мин сиңа, дустым,
Китәм ерак якларга.
Яшьлегеңне искә төшерерсең
Бик ямансу чакларда
Йөрсәң Идел буйлап,
Бергә чакны уйлап,
Сагынып үткәннәрнең барсын да.
Мин, әверелеп ярсу дулкынга,
Килеп баш иярмен каршыңда.
Яшәү кирәк бу дөньяда, бу дөньяда,
Тормышның белеп ямен, белеп ямен.
Сүндермә гомер учагын,
Сүндермә яшәү гамен, сүндермә яшәү гамен.
Тормыш агышында мәңге шау-шу,
Гел бер яктан таңнар яктыра.
Шул тәүлекнең гади бер мизгелен
Туктатырга безге ни тора?
Беркемнең дә бәхет канатларын
Берүк, Аллам, берүк каерма.
Өзелеп-өзөлеп сөйгән җан-ярлардан,
Чын дуслардан, Ходам, аерма!
Кыз: Тәрәзәдән нигә бактың, җизнәкәй?
Егет: Яшь йөрәккә ут яктың, балдызым-ялгызым.
Бигърәк авыр дуслар синең арттан,
Яман уйлар уйлап калса да.
Дуслар әйткән авыр сүзләр дә бит,
Йөрәккә ук булып кадала.
Иөгерә-йөгерә җиләк җыйганда,
Карагайлы урман буенда,
Син булырсың минем уемда, Һай!
Билге дә генә куйдым, ай, биләнгә,
Шәүрә килен киләм дә дигәнгә.
Кәнафер дә чәйнәп, беректем бадыян
Шәүрә килен дә кигән җиләнгә.