Парлылар җыры (икенче вариант)
Җанда — гөлем, сөю гөлем,
Гөлләргә күмсен көн дә.
Кояш күктән елмайганда
Җылы җиткерер җанга.
Җанда — гөлем, сөю гөлем,
Гөлләргә күмсен көн дә.
Кояш күктән елмайганда
Җылы җиткерер җанга.
Оя корган сандугачның
Оясына тимәгез.
Мин елмаеп йөргәнгә сез
«Бу бәхетле» димәгез.
Төшемдә җаным очты ерак,
Биек тауларда яткан дөнъяга.
Кешеләре рәушан-максум,
Аллаһ саклый саф илне.
Еллар аркылы
Килдең кичегеп,
Үткән сөюне
Искә төшереп.
Кабат очрашу
Кирәкме икән?
Олы хисләрне,
Уятып, иркәм?!
Кай вакыт була шулай:
Көндез кояш, төнлә ай.
Икенче көнгә исә
Болытлы җилләр исә.
Күктән тама күз яшьләре
Яңгыр тамчысы булып.
Булса булсын безнең өстә
Кыска гомерле болыт.
Гомер узып бара, күңелемдә ярам,
Уза алмас микән бер заман.
Ялгызлыгым кыен, аңламыйсыз уем,
Дуслар кулын көтәм мин һаман.
Озак торды атым чапмады,
Борылыштан чак-чак атлады.
Кыңгыраулар тагып, авыл урамнарын,
Чәчкәләргә күмеп булмады, эх.
Озак торды атым чапмады.
«Гомер» дигән бу төшенчә
Бер сулыш кына икән,
Эчеп тә сусын канмаслык
Челтер генә чишмә икән.
Күптән инде, үксеп елаган юк,
Күптән инде, шашып көлгән юк.
Нәрсә булды, миңа, нәрсә булды,
Нәрсә булды, шуны, белгән юк.
Нихәлләрең бар соң, авылдаш?
Йокы керми дисең төннәрдә.
Тирне түгеп тапкан нигъмәтләрең
Китә дисең нигә читләргә.
Нихәлләрең бар соң, авылдаш?
Нигә болай сулган йөзләрең?
Иген уңа иде басуларда,
Икмәк бүлә идек көзләрдә.