Урманай
Яшь тирәкләр бөре ярганда
Су буйларын азмы урадым!..
Бөреләнә тирәк,
Аңа кояш кирәк.
Ә мин туган җирсез торалмыйм.
Яшь тирәкләр бөре ярганда
Су буйларын азмы урадым!..
Бөреләнә тирәк,
Аңа кояш кирәк.
Ә мин туган җирсез торалмыйм.
Тугай ярып аккан чишмәләр кебек,
Саф хисләрем җырыма талпына.
Җырым кайнар чишмә булса,
Татлы суын үзем эчми,
Бирер идем хезмәт сөйгән халкыма!
Җиргә басар-басмас,
Чиләк асар-асмас,
Суга бара кызлар, киленнәр.
Тал басмада калдың,
Өзелеп сөйгән ярым,
Назлы сүзләр калды күңелдә.
Күз өстендә каш кебек ул — төзүче,
Йортлар сала таш тезеп ул — төзүче;
Кояш кертә өйләргә ул — төзүче,
Жирне бизи ашкынып ул — төзүче.
Басу юлларында чалынды күлмәгең.
Хисләрне сөйләргә ашкынды күңелем.
«Сөям» дип әйтергә ничек мин талпындым.
Йөзем уттай янды, оялып калдым.
Әйтмәде сүзләрең, әйттеләр күзләрең
Беренче хисләрең дөрләвен.
Сереңне әйтмәдең, әйтмәдең сереңне,
Язгы су гөрләде, гөрләде язгы су.
Ал шәфәкътә, алтын сыман
Кызарып, кояш бата.
Йолдызларга көлемсерәп,
Зәңгәр күктә ай калка.
Олы язлар килгән чагында
Кайтып сайраса кошлар,
Дулкынланып ага сулар,
Күңелгә матурлык тула, дуслар,
Аһа-һа-һа-һа-һа-һа-һа,
Күңелгә матурлык тула, дуслар.
Без атлаган юлдан кояшлырак,
Яктырак юл бармы дөньяда!
Яшьлек өчен якты юллар ачык,
Дәртләндерә безне замана.
И, газиз туган якнын
Гөлләре — танышларым.
Саф чишмә… Гөлләр… Зәңгәр күк…
Бүз тургай тавышлары!