Ишем вальсы
Безнең Ишем балкып тора
Ирень суы көзгесендә.
Күбәләкләр, кошлар белән,
Хезмәт сөйгән дуслар белән,
Дуслар белән
Яшәргә язсын синдә!
Зиннур Гыйбадуллин
Хәтерлисең микән
Кем беренче булып сиңа күз төшерде,
Язларны да көтми гөлләр өзеп бирде,
Бердәнберем диеп, сине сөям диеп,
Синең өчен янып-өзгәләнеп йөрде?
Онытасым килми
Тик бер генә көлеп дәшкән идең,
Истәлеге калды озакка.
Онытканнар мине онытсыннар,
Ә мин риза татлы газапка.
Уҗым бозавы
Клублардан озатамын
Гармунны сузып кына.
«Сөям» сүзен әйтә алмыйм,
Үтә көннәрем бушка.
Талисман
Гел җиңеп яшәргә
Мәхәббәт өйрәтә —
Вәгъдәләр бирмә син,
Ышаныйк йөрәккә!
Йөрәккә!
Күңелгә син кирәк
Күңелгә син бик кирәк —
Кояшым юк синсез күгемдә.
Сызланам, уйланам, моңланам,
Әгәр килмәсәң бер көнендә.
Кояшлы язым
Алтынсыман сары яфрак
Коела да коела,
Сагышлы күңелгә нидер
Сөйләгәндәй тоела.
Кайда ул сылу кыз?
Бакчада — талгын җыр, хыялдай канатлы.
Серле моң белән җыр күңлемне кузгатты.
Ялгыз бер миләштәй уйчан кыз күрдем мин. —
Ник талдың уйларга, сылу кыз? — дидем мин.
Зарыгып көтәм
Хатларың укыйм да яңадан моңланам,
Бергә чак шатлыгы турында уйланам.
Арада юл озын, очрашу мөмкинме?
Күрешү көннәрен зарыгып көтимме?
Егет җыры
Яндырдым, җыеп яндырдым
Синең тәүге хатларыңны, —
Яшен гомередәй кыска,
Якты, бөек чакларымны.
Аяусыз булып яндырдым
Сөюләрне, хисне, дәртне.
Берәм-берәм хәтирәләр
Дөрләп янды таңга хәтле.
