Туган йортыма
Төшләремә кереп йөдәтәсең,
Туган йортым, үскән төбәгем.
Тормышларга ашмый тора һаман
Кайтып күрәм дигән теләгем.
Зифа Нагаева
Юатмагыз, юаналмыйм
Юатмагыз, югалттым дип,
Елатасыз гына шул.
Әрнү катыш булганда да,
Рәхәтем дә, назларым да,
Бәхетем дә булган ул.
Кайтыр нигез калмагач
Туган өйнең түрләрендә
Үстек, үсеп буй җиттек.
Үстек, үсеп буйлар җиттек,
Таралыштык та беттек.
Казан — авыл арасы
Үсеп җиттек, авылдан
Чыгып китәсе килеп.
Эх, шул Казан дигәннәрен
Бер барып күрсәң, диеп.
Авылда бөреләнеп,
Казанда чәчәк атып,
Яшьнәп үстек, яшь гомерне
Гөрләтеп тә, шаулатып.
Пар аккошлар
Былбыл дисәк, былбыллардан матурыраксыз.
Йолдыз дисәк, йолдызлардан балкулыраксыз.
Йөзегездә кояш булып нурлар коена,
Нурлар булып, теләк ява яшьләр туена.
Йөрәкләрне тамгаладык
Су буйлары каз үләне,
Анда казлар йөзәме?
Анда казлар йөзәме?
Йөрәк тамыры
Агачларга агачлар сыена,
Үтә салкын җилләр какканда.
Кешеләргә кешеләр таяна
Тайгак юлда, авыр чакларда.
Сиңа кадәр
Сызып ташлыйм сиңа кадәр булганнарны,
Хәтеремнән җуям синсез узганнарны,
Мине гафу итегез сез, алданганнар,
«Яратмады инде» — диеп зарланганнар, зарланганнар.
Миңа бер тутырып кара да
Үпкәләмә инде шул кадәр,
Кузгалып китәргә ашыкма.
Үзем дә гаепле, бит сине
Өзелеп яратам артык та.
Минем язым син икән
Чәчләремә кагылып үтте яз җиле,
Без кавышкан көннәр дә яз иде.
Тәүге бүләк — чәчәкләр бәйләмнәре,
Башларымның шулчак әйләнгәннәре.
Тәүге бүләк — чәчәкләр бәйләмнәре,
Башларымның шул чак әйләнгәннәре.
