Әти-әнине зурлап
Әле генә сабый идек,
Әле генә бәләки.
Ни арада оягыздан
Ни арада оягыздан
Очканбыз әни, әти.
Очырдык та оныт түгел,
Бүген дә бала дисез.
Яшәгәнчә без дип канат,
Яшәгәнчә без дип канат
Кага торгансыз бит сез.
Әле генә сабый идек,
Әле генә бәләки.
Ни арада оягыздан
Ни арада оягыздан
Очканбыз әни, әти.
Очырдык та оныт түгел,
Бүген дә бала дисез.
Яшәгәнчә без дип канат,
Яшәгәнчә без дип канат
Кага торгансыз бит сез.
Борын-борын заманда,
Әнием яшь булганда,
Әтиемнен күзе төшеп,
Икәү тормыш корганда,
Әти батыр булган ди,
Әни матур булган ди,
Мин тугачтын өй әчләре
Шатлык белән тулган ди.
Йөрәкләребездә генә тибрәтеп,
Күзләрдән очырмый гына җан атып,
үстерәбез балаларны, соңыннан
Очырабыз кошлар итеп, таратып.
Алло, алло юлдашмы без?
Кирәк иде шәп сәлам-җыр.
Әйе юлдаш, тик бер минут,
Бүләк әзер, бәхетле бул!
Алларымда шәм яктысы,
Яна гомер шәм кебек.
Җаным көя, сине, әнкәй,
Сагынып, күрәсем килеп.
Алкы — салкы яшәү яшәү түгел,
Килә таулар үреп яулыйсы
Салган эзләреңнең, җимешләрен
Еллар үткәч санап барлыйсың
Әллә кемнәргә табындың,
Әллә кемне әзләдең.
Әллә күпме яратсам да,
Кадеремне белмәдең.
Шаулы дулкын өсләренә ятып
Тибрәлгәндә диңгез кочагында
Колагымда чыңлап чишмә тавышы
Җанда җыр яралды шул чагында.
Утлар сүнеп тәрзәләрдә,
Яшьләр чыгып уенга,
Таңга кадәр пар-пар булып,
Йөредек су буенда.
Яшел тирмәләрдән
Мәһәбәт йортларыга
Күтәрелдең күккә, болытларга кадәр,
Танылмаслар иде бүгенгеңне синең,
Читтә йорегән җаннар,
Кире кайтса әгәр.