Әйтер сүзең әйтеп кал!
Агыйделкәй буйларында
Чәчәк ата карлыган.
Күптән инде күңлем сизә,
Әйтер сүзең бар сыман.
Агыйделкәй буйларында
Чәчәк ата карлыган.
Күптән инде күңлем сизә,
Әйтер сүзең бар сыман.
Китәм, диеп ник әйтәсең,
Күңелгә сагыш салып?
Китсең алып китәсең бит,
Ярты йөрәгем алып.
Кузгала поезд кузгала
Аерылабыз мин китәм
Юллар кавыштырган иде
Юллар аера икән.
«Мине сөйсәң, бер җыр чыгар!» — дидең
«Йөрәгеңдә матур җыр тусын».
«Тик соңлама, — дидең, — айрылганда
Миңа килер юлың уң булсын».
Гармун уйный беләсеңме,
Зимагор буласыңмы?
Безнең белән барсыңмы,
Аерылып каласыңмы?
Шәһәргә килеп адашкан
Бер авыл баласы мин.
Елап калган әнкәемнең
Йөрәге ярасы мин.
Шәһәргә (калага) килеп адашкан
Бер авыл баласы мин.
Елап калган әнкәемнең
Йөрәге ярасы мин.
Кичәләрдә гармун уйный,
Гармунчы ниләр уйлый?
Чибәр кызлар аңа карап, аңа карап,
Елмая биеп туймый.
Күңелемдәге серләремне
Салдым гармун теленә.
Гармун телләре серемне
Сөйләсен дип үзеңә.
Чыңладың, гармун, моңландың, гармун,
Айлы кичләрдә тынмадың, гармун,
Үз итеп кенә сөйләдең безгә
Шул моңга кушып шатлыгың, зарың.