Ай да башка, йолдызлар да башка!
Ашытбашта сирень чәчәк аткан,
Алмагачлар белән беррәттән.
Ашытбашка сандугачлар кайткан,
Сайрый алар өзеп йөрәктән.
Ашытбашта сирень чәчәк аткан,
Алмагачлар белән беррәттән.
Ашытбашка сандугачлар кайткан,
Сайрый алар өзеп йөрәктән.
Кайда микән бәхет диеп,
Күпме эзләнеп йөрдең.
Абага ярдәм итәр дип
Карурманнарга кердең.
Бөтенләйгә инде еракларга
Пар аккошлар киткән бу күлдән;
Мин дә китәм инде
Шул якларга карап,
Тик үкенмәм микән, үкенмәм?
Еракта да—син янәшә,
Синең тавыш миңа дәшә,
Синең белән бары минем
Хыялларым чынга аша.
Юл ташларына
Яфрак коела,
Кыр казы күлдән
Юлга җыена.
Киткән кошларга
Адреслар бирсәм,
Казан өстеннән
Очарлар микән?
Дәште микән әллә йолдызлары
Ашкындырып зәңгәр күгенә?
Йолдызлы күк ерак,
Ә туган як? —
Туган як та, син дә бер генә.
Абагадай серле синең мәхәббәтең,
Кайчан чәчәк атар — белмәссең.
Өзгәләнеп сине, сине чакырсам да
Ишетмәссең инде, килмәссең.
Төннәр дә бик озын
Булмагач син үзең
Йокы да hич керми күзләргә
Елгада ике яр
Бары юк күперләр
Чыгамын мин сине эзләргә.
Авылларда киң таралган
Исеме аның «Ярты».
Ансыз яши алмый бүген,
Ни яше дә, ни карты.
Гашыйк булу берни түгел,
Ярату авыр икән.
Гомерлеккә яр булырлык
Янда кем калыр икән?