Сагыныр өчен
Челтерәп аккан чишмәле,
Айлы, кояшлы ягым.
Кем генә сагынмый икән
Әкияттәй бала чагын.
Челтерәп аккан чишмәле,
Айлы, кояшлы ягым.
Кем генә сагынмый икән
Әкияттәй бала чагын.
Алларыма килеп тезләндең син,
Кулларында иде пар алма.
Төшләремә кереп һәркөн шулай
Таң атуга китеп югалма.
Син оныткан булсаң әгәр мине,
Назлы җилләр хәбәр китерер.
Чәчләреңнән сыйпап иркәләр дә,
Кулларымны исеңә төшерер…
Кура җиләк пешкәндер дип,
Чакырдың, урманнарга;
Икәү бергә күмелдек без
Хуш исле кураларга.
Таңнарда уянам,
Таңнарда уйланам —
Мин сине һаман да юксынам.
Көннәрем төн кебек,
Килмисең син көлеп —
Дөньяда яшәвем юк сыман…
Сөюдән ашкынып,
Йөргәндә очынып,
Аермыйча акны карадан.
Йөрәккә шик салып,
Сине миннән алып,
Кара мәче үтте арадан.
Кабан күлендәге сердәш аккошларның
Берсе кайткан ялгыз, пары юк инде.
Ярларына басып сиңа җырлар идем,
Кушылмассың, беләм, соң инде.Кабан күлендәге сердәш аккошларның
Берсе кайткан ялгыз, пары юк инде.
Ярларына басып сиңа җырлар идем,
Кушылмассың, беләм, соң инде.
Сызып ташлап мине хәтереңнән,
Оныттым дип гомер итәрсең.
Очрый калсам әгәр (ялгыш) урамнарда,
Күрмәмешкә салышып китәрсең.
Хыялымдай атка менеп,
Эх, бер чабасы иде.
Колындай балачагымны
Эзләп табасы иде.
Арчаларга тимер юллар илтә,
Урамнары аның бормалы.
Кайларда сез, урамнарга сыймас,
Гөрләп үткән яшьлек елларым.