Күңелдән китмәсен сагыну
Өзелеп сагындым, шүңамы
Бар дөнья сарыдан ябынган.
Тузгытып сап-сары яфраклар.
Син киттең күңелем ярыннан.
Өзелеп сагындым, шүңамы
Бар дөнья сарыдан ябынган.
Тузгытып сап-сары яфраклар.
Син киттең күңелем ярыннан.
Ак каеннар янына бер кыз килгән,
Сорамагыз нигә килгәнен.
Каеннарга сарылып,
Каеннарга сарылып
Елый кызлар,
Ятлар белән күрсә сөйгәнен.
Язлар җиткән саен моңсулана,
Сагышлана бара йөрәгем.
Мин бер таңда назлы җилләр аша
Яшьлегемә хәбәр җибәрдем.
Чыршы, карагайлы җырчы урман,
Синсез никтер мина ямансу…
Ятсындыра торган,
Юксындыра торган,
Сагындыра торган заман бу.
Ерак якларда адашсам,
Булса юл аермалы,
Йөгереп чыгып каршы ала
Туган як каеннары.
Ни исертә мине,
Әсир итә, —
Әллә чәчәк исе, әллә әрем?
Яшәгәнгә бу төбәктән читтә,
Аңлашылыр минем хәлләрем…
Чыгам иркен яланнарга,
Чәчкәләр кочагына.
Бар юлларым килеп тоташа
Яшьлегем сукмагына.
Чәчкәләр кочагына.
Еллар үткәч авылыма кайттым,
Таныш йортлар каршы алалар.
Чылтырап аккан шаян ермалактай
Йөрәгемнән моңнар агалар.
Сарытауга барам әле,
Сары май (бал) алам әле.
Башкаларга карар булсаң
Утларга салам әле.
Авылыма кайтмый торсам,
Өзгәләнә бәгырем.
Өзгәләмә, телгәләмә
Бәгыремне, Кадерем.