Һич онытма
Ник очрадык миңа тормышымның
Зур юлында сердәш булмагач,
Күзләремә карап «сөям!» дидең,
Үзен башкаларны уйлагач?
Тәлгать Шәрипов
Очрашырбыз җырда
Язын килгән кошлар көзен китә,
Кояшлар да чыга баерга…
Кешеләрне язмыш очраштыра,
Язмышларны юллар аера.
Язмышларны юллар аера.
Безнең якта
Безнең якта таңда шундый алсу
Алсулыгы балкый йөзләрдә.
Бәхет узе шушы җирдә туа
Кирәк тугел читтән эзләргә.
Алыштырмам бер нигә
Күргәнем бар сәхрәләрне,
Әкият дөньяларын.
Бер нигә дә алмаштырмам
Балачак эзләрен салган
Туган як тугайларын.
Туган авылым (беренче вариант)
Туган авылым минем,
Куеныңда синең
Гөрләп үтте үсмер елларым.
Кырларың хуш исле,
Һәрчак язлар төсле,
Шунда туды тәүге җырларым.
Сагынмас та идем
Тальян гармун тартып, уйнап-көлөп,
Түшкә казап тугай гөлләрен,
Үткәрмәсәм җылы кочагында
Яшьлегемнең алсу көннәрен,
Сагынмас та идем туган якны,
Сагынмас та идем шул чакны.
Юлларым сиңа бара (беренче вариант)
Юлларым ерак, сөеклем,
Юлларым сиңа бара.
Елларым яфрактай коела,
Тик якынаймый ара,
Юлларым сиңа бара.
Кыйгылар
Кыеп-кыеп кына сүзне
Сөйли безнең кыйгылар.
Җырларында — былбыл моңы,
Телләрендә — «кый» гына.
Казаннарга барасым бар әле
Казаннарга барасым бар әле,
Агыйделдән үтеп Камага.
Күңелемдә сагыш-моңнарым бар,
Чәчкәләрдән җыйган назларым бар,
Идел күрке — шушы калага.
Мәхәббәтсез мөмкин түгел
Таңны котлап кошлар сайрашканда
Йөрәгемдә дәртле моң кала.
Җырсыз-моңсыз яшәү мөмкин түгел,
Шул җыр сымак матур дөньяда.
