Син мине ятларга калдырма
Телмә лә бәгъерне, җанымны,
Моң сагыш утында яндырма.
Өзелгән чәчәктәй, чәчәктәй сулырмын,
Син мине ятларга калдырма!
Телмә лә бәгъерне, җанымны,
Моң сагыш утында яндырма.
Өзелгән чәчәктәй, чәчәктәй сулырмын,
Син мине ятларга калдырма!
Мин бит җирдә син дип кенә яшим,
Синең нурың балкый күңелдә.
Син булганга шулай ләззәтле дә,
Күңелле дә яшәү бу җирдә.
Син белмисең инде мине.
Син күрмисең инде мине.
Белергә дә теләмисеңдер.
Күрмәсәң һәм ишетмәсәң,
Тиңсенмәсәң, иш итмәсәң,
Югалыр ул күздән, дисеңдер.
Сайрый да сайрый сандугач,
Үзәкне өзә инде.
Күзем төште береүгә
Тиң булмаган чибәргә.
Әйтегезче дускайларым
Миңа хәзер нишләргә?
Таны мине үзең генә,
Аер төн карасыннан.
Карашымны әзләп тап син,
Мең күзләр арасыннан.
Әгәр килсәң, мине күрми китмә.
Син юлыксаң бикле ишеккә,
Күңелеңнең «көтми икән…» дигән
Шикле уен берүк ишетмә.
Күңелемә яз чорналган,
Хисләр таша ярлаына.
Йөрәгемнән шатлык тама,
Йөрәгемнән шатлык тама
Җилкенгәндә сиңа таба.
Кузгала, поезд кузгала
Китәмен еракларга
Аерылулар җинел булмый,
Барыбер елап калма
Кузгала, поезд кузгала
Кузгала җанда яра.
Яраларың кузгалганда,
Еламый түзеп кара.
Яраларың кузгалганда,
Еламый түзеп кара.
Кичер мине, әгәр күзләремдә,
Сөю чабкылары күрмәсәң
Шиңмәй торган нәфис чәчкәләрдән
Синең өчен таҗлар үрмәсәм.