Оныт дисәң
Өзгәләнә үзәк
Телгәләнә йөрәк
Күз алдыннан китми синең сын.
Ә син оныт дисең…
Миңа булган хисең
Тик мизгеллек иде мени соң?!.
Ризван Хәкимов
Уф, сагындым, иркәм!
Әллә килер юлларыңны
Ак карлар капладымы?
Әллә күңелеңнең бурандай
Ярчыган чакларымы?
Сөю җыры (икенче вариант)
Сөю итеп кабул итә йөрәк,
Ялкыннарда — янып-көюне.
Түзә алмам(им) күңелем газапына,
Чәчәк итеп өзмә сөюне!
Сөю сере
Күңел кичерешләреңне
Чыгарма син күзеңә.
Сөю сүздән сизелми ул,
Карашлардан сизелә.
Сөю килде (өченче вариант)
Айлы кичләр, кайнар хисләр,
Сөю килде безгә дә.
Сөю синдә, сөю миндә,
Сөю икебездә дә.
Сөю синдә, сөю миндә,
Сөю икебездә дә.
Сөю синдә, сөю миндә,
Сөю икебездә дә.
Сөю кабатланмый
Бу дөньяда берни яңа түгел,
Бер-бер артлы бар да кабатлана.
Кабатлана көзнең салкыннары,
Һәм җилбәзәк яз да кабатлана…
Суның агышларыдыр
Суның агышларыдыр…
Җилнең кагышларыдыр…
Кайлардан килеп кайларга,
Китеп барышларыдыр.
Син — минем фәрештәм
Керфегең — зәңгәр күл камышы,
Чәчеңне иркәләп тарыймым.
Карашың — җанымның сагышы,
Иналап, табынып карыймым.
Син минем мәңге сөярем
Син — күңелем талларына
кунаклаган былбылым;
җан тартканым,
ямь тапканым,
тик минеке булгырым!
Син минеке
Эндәшмисең, ник дәшмисең,
Килмиме сер бирәсең?!
Сер бирсәң дә, бирмәсәң дә
Син минеке генәсең.
