Саба ягым минем — Олыяз

Олыязым минем, туган авылым
Саба дигән матур төбәктә.
Олыязны килеп бер күрсәгез,
Мәңге калыр сезнең йөрәктә.

Серле йөрәк

Миңа баккан күзләреңнән
Үбәм сине шашып…
Үбәм… миннән башкаларга
Булмасын ул гашыйк.
Күзләрең белән берочтан
Керфегеңне үбәм…
Усал күзләр караганда
Алар төшсен түбән.

Кал моңнарым булып

Син, кояшлы көнем, хыялдагы өнем,
Бердән-берем, бәгырем минем бит (син);
Риза булсаң әгәр, ал таңнарга кадәр
Гел янәшә барыр идем бит.

Вәгъдәләр бирмим

Мин әле сиңа вәгъдәләр бирмим,
Моң чишмәсеннән, моң аласым бар:
Сагынулар аша, зарыгулар аша
Мәхәббәтемнең сыналасы бар.