Чистаем
Даның җырга күчә бара,
Чистаем — гүзәл калам.
Исемеңне ишетсәм дө,
Җаныма сихәт алам.
Даның җырга күчә бара,
Чистаем — гүзәл калам.
Исемеңне ишетсәм дө,
Җаныма сихәт алам.
Чаба поезд, чаба
Туган якка таба, —
Каршы ала горур имәннәр.
Бозып яшьлек антын,
Туган якка кайта
«Хуш мәңгегә, сау бул!» дигәннәр.
Каршы ала таңда мине Идел,
Идел куенында ак томан.
Кояш булып балкый өмет нуры,
Ватанымның күге яктырган.
Тарта уйлар, тарта хисләр
Балык Бистәм ягына.
Күңелдәге татлы сусау
Моңнарымда чагыла.
Яратырга килдек без бу җиргә,
Яратмаган йөрәк яналмый;
Яратмаган йөрәк — йөрәк түгел,
Яналмаган йөрәк кирәк түгел, —
Яратмыйча безгә ярамый.
Бүген көчле яңгыр булыр сыман —
Тик торганда күздән яшь килә.
Болытларны узып бер явармын кебек,
Назлы итеп ялгыш дәш кенә.
Уяндыңмы, елмай —
Көнне башла шулай.
Елмай үз-үзеңә,
Әйтәсе сүзеңә,
Тәрәзәдән кергән,
Өйне нурга төргән,
Һәрчак изге көнгә,
Сәлам биргән гөлгә.
И Идел-йорт, Идел-йорт,
Идел буе имин йорт,
Ата-бабам тоткан йорт,
Ашлык белән тулган йорт;
Идел-Җаек арасы
Елкы белән тулган йорт;
Казан-Болгар арасы
Кала белән тулган йорт.
Икәү бергә йолдыз санадык без,
Каршы алдык бергә таңнарны.
Оныт, дисең, аңла мине, дисең…
Мин аңлармын… Йөрәк аңлармы?..
Күзләреңдә синең минем күзләр,
Моңнарың да синең минекеләр.
Елмаюың, сөйләшүең, көнләшүең
Минекедер, минекедер — минекеләр.