Соңгы хат
Оныт, зинһар өчен, оныт инде, —
Утка яктым синең хатларны.
Утка яктым ялган, ялган вәгъдәләрне,
Утка яктым бергә чакларны.
Оныт, зинһар өчен, оныт инде, —
Утка яктым синең хатларны.
Утка яктым ялган, ялган вәгъдәләрне,
Утка яктым бергә чакларны.
Син үлгәнче мине сагынырсың,
Күз алдыңнан китмәм гомергә.
Минем сөю якты хәтер булып,
Синең белән йөрер гел бергә.
Мәхәббәтне җиргә яз китергән,
Мәхәббәтне язлар саклаган.
Язлар кебек янып яшим җирдә,
Язлар кебек мәңге саф калам.
Йөрәгемә көмеш тәңкә тездем,
Кулларымда — сары каеш тезген.
Кызыл юрга ялларын уйнатып
Йөгерә-чаба болыннар буйлатып.
Килер идем мин каршыңа синең,
Ачар идем күңел серләремне.
Бирер идең кабат өмет уты,
Кабат сынап ярсу хисләремне.
Кайда алар? Кайда икән алар —
Сөю утларында янган чаклар,
Мөлдерәмә тулып ташкан күңелләргә
Йолдызлардан сихри моңнар тамган чаклар?
Бик ансат, бик ансат
Таптым яр мин сине.
Бик ансат сөйләштек, таныштык.
Бик ансат, бик ансат
Сөештек, яраштык.
Бик ансат табыштык, кавыштык.
Очраштык Казан-су буйларында,
Талгын су талларны агыза.
Тын кичнең яменә тылсым өстәп,
Казаным утларын кабыза.
Күзләремдә минем нурлар кими сыман,
Нурсыз кала кебек җырларымда сүзләр.
Әй сөеклем, синең хисең минем өчен
Әле һаман зәңгәр томан,
Синең хисең зәңгәр томан.
Синең хисең зәңгәр томан.
Зәңгәр томан, зәңгәр томан.
Кыз:
Карама син миңа моңланып,
Тыңлама син мине тын калып.
Бу музыка безгә уйнамый,
Мин бит әле сине уйламыйм.