Ир-егетне кем картайта?
Ир-егетне кем картайта,
Кем кидерә түбәтәй?
Биеткән дә, җырлаткан да,
Картайткан да — шул түтәй.
Ир-егетне кем картайта,
Кем кидерә түбәтәй?
Биеткән дә, җырлаткан да,
Картайткан да — шул түтәй.
Алга дибез, алга, дибез,
Артка таба барабыз,
Алга барырга кушкан бит
Безгә әби-бабабыз.
Их, их, безгә әби-бабабыз.
Авыр юлда бер ялгызың барганда,
Уйларыңны кара кайгы сарганда,
Ашыкма син бар дөньяны каргарга,
Ул таратыр бөтен кайгы-хәсрәтең…
/Рамил җыры, шаян җыр/ Иртән торып эшкә барам, Ачып керәм йозакны. Ачып булмый кешеләрнең Җанындагы тозакны. Берсен-берсе талый-талый Ерткыч була кешеләр. Их кешеләр, их кешеләр… Без дә сезнең ишеләр. Иртән торып эшкә барам, Җырлап «Сарман» көенә. Минем сөенгәнне күреп, Ярты Казан көенә. Берсен-берсе талый-талый Ерткыч була кешеләр. Их кешеләр, кешеләр… Без дә сезнең ишеләр. Иртән … Читать далее
Китәм инде, китәм инде,
Китәм инде, каласыз.
Яшәп була сөйгән ярсыз,
Яшәп булмый баласыз.
Кызлар җырлый, кызлар җырлый,
Кызлар җыры — сагышлы;
Кызлар җырына җыелган
Язмышларның ялгышы.
Күптән инде, күптән очрашкан юк,
Хәтерлимсез бергә чакларны?
Күңелләрдә йөргән татлы сагыш —
Шул чакларның моңлы ядкаре.
Җырлар оттым авылымда
Чишмәләр тавышыннан.
Кайда минем көмеш чишмәм,
Очрашып кавышырга?
Яр буенда бергә йөргән идек,
Яккан идек бергә учаклар.
Төнге учак кебек дәшеп тора
Ай нурында йөзгән ул чаклар.
Саубуллашып кул болгадым,
Янды йөрәк ярасы.
Сагышларны оныттырды
Казан — Мәскәү арасы.