Эх, күңелле өмәсе
Кич салкында аваз биреп,
Күкрәк киереп җырласаң,
Җанга рәхәт булып китә,
Бер озын көй моңласаң.
Кич салкында аваз биреп,
Күкрәк киереп җырласаң,
Җанга рәхәт булып китә,
Бер озын көй моңласаң.
Дус-ишләрем уйный-көлә,
Мин генә көлмим.
Уенның да ямен тапмыйм,
Ни булды, белмим.
Үскәндә дә акыл белән үстең.
Йөр(е)мәдең безгә салышып.
«Мин үзем!» дип эшнең авырына
Тотындың син һәрчак ныкышып.
«Мин төпчек!» дип, төпле итеп,
Һәрбер эшне кылдың тырышып.
Һәркем сөя туган җирен,
Туган илен ярата.
Мин дә сезгә җырлыйм әле
Сәвәләем турында.
Эрбет юлларын мактыйлар,
Ак юллар тыпараек.
Эрбет юлларын мактыйлар,
Ак юллар тыпараек.
Эрбет кызларын мактыйлар,
Бер сөйләшеп караек.
Эрбет кызларын мактыйлар,
Бер сөйләшеп караек.
Гармун алдым кулларыма
Телләренә басарга.
Гитара алдым кулыма,
Якын дусым ясарга.
Җырла, җырла, дип әйтсәгез,
Сезгә нинди җыр кирәк?
Төннәр дә бик озын
Булмагач син үзең
Йокы да hич керми күзләргә
Елгада ике яр
Бары юк күперләр
Чыгамын мин сине эзләргә.
Чимшә буена суга барасың,
Чиләкләреңне суга саласың.
Чишмә суыдай саф ул мәхәббәт,
Йөрисең, Ләйсән, миңа үпкәләп.
Кашың кара, кашың кара,
Каралткангадыр инде.
Карыйм, карыйм, карап туймыйм,
Яраткангадыр инде.