Миләш ялкыны
Данлы Идел дулкыны шаулый,
Идел өстендә акчарлак.
Әнвәр Бакиров
Кыр казлары киткәндә
Кыр казлары оча җылы якка,
Күз күрмәгән ерак җирләргә.
Тын һавада моңсу тавышлары
Сәлам булып җилдә тирбәлә.
Күзкәем
Бәрәкәтле синең кырларыңда
Маңгай тирем тамды, Күзкәем.
Туып үскән авылым Күзкәемдә
Җуелмасын иде эзкәем.
Күзкәем, Күзкәем,
Җуелмасын иде эзкәем.
Ләйсән яңгыр яуганда
Ялт-йолт килеп, утлы яшен
Болытны камчылады,
Биеште җирдә яңгырның
Беренче тамчылары…
Ләйсән яңгыр сәйләннәре
И коелды, коелды…
Яшеннән куркып, кыз үзе
Миңа килеп сыенды.
Тамчылы гөл
Тамчылы гөл чәчәкләре кебек,
Күзләреңне түбән иясең;
Күкрәгемә кайнар башың салын:
«Бик авыр шул, сагынам!» — диясең.
Сез һаман бергә икән
Син яшь кыз, минем егет чак,
Уйнама, көлмә икән,
Сөймә дә, имеш, көймә дә,
Тауларга менмә икән.
Әйттеләр дуслар көнләпме:
Мәхәббәтем (икенче вариант)
Йолдызлары үзенә чакырып торган
Тын кичләрне күңелем юксына.
Мәхәббәтем минем,
Ерак йолдыз кебек,
Серле килеш калды шул сиңа…
Мәхрүм итмә…
Мәхрүм итмә мине, мәхрүм итмә
Җан өздергеч сихри моңнардан,
Моң тудырган гади исемеңне
Җырларыма кушып җырлаудан.
Күңелдә
Без йөргән аланнар еракта
Күмелә, күмелә, күмелә…
Сөйләмә, кирәкми, барсы да
Күңелдә, күңелдә, күңелдә.
Иртәнге серенада
Күмелгәнсең ак мамык мендәргә,
Толымнарың җәеп син, иркәм.
Сине өзелеп сагынып,
Сөю белән янып,
Тәрәзәңне чиртәм мин иртән.
