Ык сулары
Ык суларын кичтем таңнарда,
Ык суларын сиптем талларга.
Истәлегем булып үссеннәр
Сагынганда кайтып карарга.
Ык сулары вак-вак дулкынлы,
Ык сулары тирән упкынлы.
Ык суларын ятып эчмәсәм,
Баса алмам йөрәк утымны.
Ык суларын кичтем таңнарда,
Ык суларын сиптем талларга.
Истәлегем булып үссеннәр
Сагынганда кайтып карарга.
Ык сулары вак-вак дулкынлы,
Ык сулары тирән упкынлы.
Ык суларын ятып эчмәсәм,
Баса алмам йөрәк утымны.
Үпкәлисең, нигә?
Сөйләшмисең, нигә?
Күңелеңдә ңинди шөбһә бар?
Елмаюың белән
Барлыгымны билә,
Югалсын яман шик бездә, яр!
Җәүһәрия, бер елмайдың,
Хисләремне кузгаттың.
Кыйгач кашың җәя итеп,
Йөрәгемә ук аттың.
Сөекле әниемнең
Борчыгандыр җанын
Күңелемнең көйсез һәр чагы.
Еласам, юаткан,
Иркәләп уйнаткан
Әниемнең җылы кочагы.
Тумаганмын мин
Әле дөньяга,
Син сугышка дип
Чыгып киткәндә.
Әтием, бәгърем,
Юксынам сине,
Шул авыр еллар
Искә төшкәндә.
Туган җирдән еракларда
Калды синен әтиең,
Калды бәхтен яклаганда
Син үскән бөек илнең.
Үс, улым, син, күз нурым син,
Үс минем куанычка.
Сакчысы бул аналарның,
Таммасын яшьләре аларның,
Сабый чагың үтте, кызым,
Сизми дә калдым кебек.
Сабыем булып бер сыен,
Җылы куеныма кереп.
Балалар бәхете өчен борчылып,
Азмы сызлана ана йөрәге;
Күпме нур сипми ана йөзләре,
Күпме яшь түкми ана күзләре.
Шулай булса да якты, сөйкемле
Ана йөзләре, ана күзләре!
Хат язсам да бармас төсле,
Ахры ерак киттем илемнән,
Бала чакларымда уйнап йөргән,
Чия чәчәк аткан җиремнән.
Агыйделкәй ак микән,
Бездән бик ерак микән?
Хатлар саен сөям диеп
Язулары хак микән?