Ак каеннар шаулый болында (икенче вариант)
Ак каеннар шаулый болында,
Әкрен генә җилләр искәндә;
Нурлы йөзең искә төшкәндә
Сагыну хисе таша җырымда.
Ак каеннар шаулый болында,
Әкрен генә җилләр искәндә;
Нурлы йөзең искә төшкәндә
Сагыну хисе таша җырымда.
Аккошлар, аккошлар, китәсез дә мени
Ятим калдырып туып үскән илләрне.
Ник очасыз инде ерак-ерак тарафларга
Сау булыгыз газиз туган җирләр дип.
Күңелемә моң тулган, җыр туган чакларда
Ашкынам тик сезнең якларга.
Күкрәгем тарсына, йөрәгем ярсына,
Ярсына сез дуслар каршына.
Бәхет өчен бик күп кирәк түгел,
Бер җылы сүз җитә кешегә.
Авыр сүздән кала моңсуланып,
Йөрәк әрни, күңел күшегә.
Кайгы-хәсрәт тулы яу ачысы
Телә һаман күпме бәгырьне.
Дүрт ел буе көткән Җиңү таңы
Һәркем өчен изге, кадерле.
Көтмәгәндә генә син бит үзең
Үзгәрттең лә минем язмышны.
Аерылды хәзер безнең юллар —
Булды, ахры, минем ялгышым.
Шомырт чәчәк атса,
Илгә кошлар кайтса,
Җаным тула минем назларга.
Рәхмәт, әнкәй, сиңа,
Якты тормыш миңа
Бүләк иткән өчен язларда.
Күңелләргә шатлык өстәп
Туган көн килә.
Олы бәйрәм куанычы
Тула һәр өйгә.
Яшьлек ялгышуы җанын телә
Берьялгызы калган ананың.
Язмыш кочагына ташлап китте
Бер гөнаһсыз сабый баланы.
Балаларым, сезгә гомер бирдем,
Саулык, тәүфикъ, бәхет теләдем.
Мәрхәмәтле һәм шәфкатьле итеп,
Күрү сезне бөтен теләгем.