Мин әнкәемне төшемдә күрдем

Мин әнкәемне төшемдә күрдем,
Иртән гөлләргә су сибә иде.
Иркә гөлләрдәй әнкәй безне дә
Иркәли иде, гел сөя иде.

Сабыйлар күңелен аңлагыз

Кояшка омтылган гөлләрдәй,
Сабыйлар кочакка үрелә,
Әтисе, әнисе янында
Калырга гомергә гел бергә.

Әти хатлары

Сугыш бетеп, илгә җиңү килде,
Күп әтиләр кире кайтмады.
Сондык төпләрендә саргайдылар
Окоплардан язган хатлары.

Әтиемә (беренче вариант)

Килгән чакта газиз бу дөньяга
Пар канатлар миңа бирелгән.
Тик әтием безне ташлап киткәч,
Сыңар канаткаем бөгелгән.

Яшьлек белән

Диңгез булып һәрчак чабып булмый,
Ярлар тыя берчак ташкынны.
Уй-хисләрем дулкынланыр әле,
Яшьлегемә кайтсам ашкынып.

Якты кичләр, назлы кичләр

Икәү эчкән чишмә шул ук,
Икәү тапкан тугай шул.
Тик үзебез менә,
Тик үзебез генә
Үзгәргәнбез бугай шул.

Хатларым

Бер генә сүз кечкәй сәламенә
Зар-интизар йөргән чакларым.
Канатлары сынган аккош кебек,
Очалмыйлар сәлам хатларым.