Араларда ай гына
Ярда — егет, көймәдә — кыз,
Су өстендә ай йөзә.
Ике ярны тоташтырып
Дулкыннарда юл тезә.
Ярда — егет, көймәдә — кыз,
Су өстендә ай йөзә.
Ике ярны тоташтырып
Дулкыннарда юл тезә.
Язмышлардан узмыш булмый димә,
Язмышлардан узмыш бар бит ул.
Узең ярган сукмаклардан тора
Язмыш!— диеп, салган һәрбер юл!
Ялгызлыкта узган минутларым,
Җан өшеткеч бозлы кар сымак.
Син янымда булсаң, көз дә, кыш та
Гөл-чәчәкле, нурлы яз сымак.
Күпме таңнар сөеп уятты да,
Төннәр булып качып киттеләр.
Маңгаема еллар бер-бер артлы
Каеп-каеп чигү чиктеләр.
Урап туган йортка кайттым,
Иске көзгегә мин бактым:
«Таныйсыңмы, көзге, син мине?»
Көзге миңа җавап бирми,
«Саумы, саумы, улым”, — дими,
Еллар аямаган бит сине.
Зәңгәр һаваларда йөзгән
Ак болытларга кара.
Ак болытларга атланып
Балачак үтеп бара.
Әйтерсең дә безгә санамыйча, Үлчәмичә гомер бирелгән. Яшьлегемдә син кадерле бүләк, Аермасы язмыш ярымнән. Җандай дуслар белән бер сөйләшсәм, Кайгыларым була көл-күмер. Өлгермибез,вакыт җиткермибез Әйтерсең дә ике бу гомер. Учларга утын өстик әле без, Ялкынланып янсын күмерләр. Бездән соңда язлар килә Кабатланыр җырда гомерләр. Җандай дуслар белән бер сөйләшсәм, Кайгыларым була көл-күмер. Өлгермибез,вакыт җиткермибез Әйтерсең … Читать далее
Очрашып бер утырулар,
Гомернең бизәкләре.
Хушлашу мизгелләре,
Өзәдер үзәкләрне.
Беркемнәрге бирмәм,
Ташламамын диеп,
Кулларыңа алдың син мине,
Мин синеке идем,
Син минеке идең,
Бу көн иде безнең туй көне.
Карлыгач канатлы егет,
Сандугач тавышлы кыз
Кайсы йолдыз асларында
Очрашып кавыштыгыз?