Карлы буран
Карлы буран, карлы буран,
Һич күренми юллар,
Сагышларга күңел күмелгән.
Күзләрең дә тынган күз яшьләре,
Әнҗе кармы әллә әрегән?
Карлы буран, карлы буран,
Һич күренми юллар,
Сагышларга күңел күмелгән.
Күзләрең дә тынган күз яшьләре,
Әнҗе кармы әллә әрегән?
Кил яныма.
Кара күзләремә.
Күзләремә генә.
Булыр идем
Мин мәңге-мәңгегә
Синең белән генә.
Кирәк түгел көндә чәчәк биреп,
Көндә сине «Яратам!» дип тору.
Мөһим, саф һавадай, эчәр судай,
Бер-береңнең кирәклеген тою.
Күпме көттем бәхет кошым,
Өметемне өзмәдем.
Сөю булып килгән икән,
Сөю булып килгән икән,
Ә мин шуны сизмәдем.
Ашыкма, алма син кулыңны —
Тәнемә җылысын сеңдерим.
Сөенеч канатын киереп,
Җанымны күкләргә менгерим.
Таныш дисәм–таныш түгел төсле,
Кем булдың син минем юлымда?
Уйламаган җирдән–көтмәгәндә
Чәчәк биреп киттең кулыма.
Син Агыйдел кызы инде,
Агыйдел табынганын.
Төштә курдем иңнәреңә.
Дулкыннар кагылганын.
Белсәк тә без янәшәдә
Җиде ятлар йөргәнне
Сизми калдык арабызга
Кеше сүзе кергәнне.
Минем әле иң бәхетле чагым
Яннарымда сөйгән яр әле.
Саф хисләргә урын бетте, димә,
Бу дөньяда сөю бар әле.
Һәр кемнең дә газиз баласы бар,
Олысы бар аның, кечесе.
Һер кемнең дә газиз анасы бар,
Атасы бар, таяныр кешесе.