Ак болытны юлдаш итәр идем

Чит җирләргә киткән кошлар сыман
Ак болытлар ага еракка.
Үз — үземне тыеп кына торам
Очар идем мин дә шул якка .
Ак болытны юлдаш итәр идем
Хәлләремне алар аңласа .
Шул болытлар белән китәр идем,
Туган — үскән җирләр калмаса.

Аерылмас җыр

Сүзен, көен әйбәт белми торып,
Матур җыр башлавы бик кыен.
Җанга якын җырны бик тиз таптык:
Син сүзләрен белдең, мин — көен.

Бөркет турында җыр

Хәбәр булып,
Килде болыт,
Кояш нурын каплады.
Давыл узды,
Оя тузды —
Бөркет дустын тапмады.
Ә баласы —
Күз карасы —
Сизмәде дә яшенне.
Ике канат,
Канап-канап,
Зур давылдан яшерде.

Янар чәчәк (беренче вариант)

Күкрәгеңә алып кадар чәчәк, янар чәчәк,
Эзләп тугайларга барырсың.
Син эзләмә аны, уз йөрәгең янар чәчәк,
Янар чәчәк булып кабынсын, янар чәчәк,
Яшьлегебез үзе янар чәчәк, янар чәчәк,
Тугайлардан аны эзләмә, янар чәчәк,
Тургайлардан биек күтәрелә, янар чәчәк,
Сайрый, җырлый, сөя, эзләнә, янар чәчәк.

Өзелеп көткәннәр…

Барсы да узганнар,
Барсы да үткәннәр,
Элек тә кочканнар,
Кочкан-үпкеннөр.
Таһирлар киткәннәр.
Зөһрәләр көткәннәр,
Барсы да узганнар,
Барсы үткәннәр.

Чит илләргә чыксаң…

Китмә, диләр, бездә калып җырла…
Әллә инде аңлый алмыйлар:
Туган илдән киткән сандугачлар
Чит җирләрдә сайрый алмыйлар.