Ай-ли җанашым
Керфегеңнән гөлләр тама,
Күрсәм йөрәгем яна.
Синең гүзәллекне күреп,
Сандугачлар соклана.
Керфегеңнән гөлләр тама,
Күрсәм йөрәгем яна.
Синең гүзәллекне күреп,
Сандугачлар соклана.
Очраттым да сине гашыйк булдым,
Гомерлек яр булдың үземә.
Сокланыплар һаман туя алмыйм,
Ай-кояштай нурлы йөзеңә.
Чынга килә, уйласаң да,
Уйлап атла адымны,
Уйламый әйтелгән сүзләр
Газап итә җаныңны.
Башларымда минем төрле уйлар,
Йомгак ясыйм үткән елларга.
Барысын-барысын ташлап алга таба
Кузгалырмын кебек юлларга.
Кеше бакчасы матур дип,
Үз бакчаңа таш атма.
Якыннарың арасында
Ышанычны югалтма.
Һәр әйтелгән сүз артында
Акыллы фикер торсын.
Аны тыңлаган кешенең
Күңле шатлыкка тулсын.
Янда булган якыннарың —
Яшәүләрнең асыл мәгънәсе.
Һәрвакытта якыннарның
Шат йөзләрен килә күрәсе.
Тормышларның аяз күген
Бәхетләргә килә лә төрәсе.
Алсу таң туа,
Яңа көн килә.
Туган җиремә,
Яңа көй иңә…
Нинди генә гармуннар юк,
Безнең татар халкында.
Тальян,баян,бик күп алар,
Саный китсәң барсында.
Кыз:
Әтием өйгә кайтканны,
Аламын көтеп-көтеп.
Бергә сизмибез вакытның,
Киткәнен бик тиз үтеп.