Балтачым (икенче вариант)
Чыксам иркен болыннарга,
Мин сокланып туялмыйм.
Якташларым, сезнең җаннан
Матурлыклар җыям мин.
Чыксам иркен болыннарга,
Мин сокланып туялмыйм.
Якташларым, сезнең җаннан
Матурлыклар җыям мин.
Мәңге кыр казларын озатып торгандай,
Күңелең — тоташ моң, күзеңдә — тулган ай.
Көзләрне күзләмә, айларга карама,
Моң булып күз нурың дөньяга тарала.
Кичкәнсең күп гасырларны,
И борынгы яшь калам!..
Һәр урамың ташыңнан мин
Җылы табам, ямь табам,
Җиргә басар-басмас,
Чиләк асар-асмас,
Суга бара кызлар, киленнәр.
Тал басмада калдың,
Өзелеп сөйгән ярым,
Назлы сүзләр калды күңелдә.
Күзләреңә дөнья сыйган,
Төсем синдә күренә.
Йөзләреңнән нурлар җыям
Күңелемнең түренә.
Олы язлар килгән чагында
Кайтып сайраса кошлар,
Дулкынланып ага сулар,
Күңелгә матурлык тула, дуслар,
Аһа-һа-һа-һа-һа-һа-һа,
Күңелгә матурлык тула, дуслар.
Без атлаган юлдан кояшлырак,
Яктырак юл бармы дөньяда!
Яшьлек өчен якты юллар ачык,
Дәртләндерә безне замана.
Кайда бармас, ниләр күрмәс
Инде минем бу башым?
Сине эзләп юлга чыктым,
Синең белән хушлашып.
Таң нурлары төнне эреткәндәй,
Бәхет булып миңа син килерсең.
Яннарыма утырып, мин яраткан
Чәчләреңне тарап үрерсең.
Йөрәккәем синен яннарыңда,
Тоясыңдыр аның ялкынын.
Вакытлыча түгел, гомерлеккә
Яратам шул сине, алтыным.