Аккошым-ялгызым

Мәңге кыр казларын озатып торгандай,
Күңелең — тоташ моң, күзеңдә — тулган ай.
Көзләрне күзләмә, айларга карама,
Моң булып күз нурың дөньяга тарала.

Тал басмада

Җиргә басар-басмас,
Чиләк асар-асмас,
Суга бара кызлар, киленнәр.
Тал басмада калдың,
Өзелеп сөйгән ярым,
Назлы сүзләр калды күңелдә.

Сандугачлы олы яз

Олы язлар килгән чагында
Кайтып сайраса кошлар,
Дулкынланып ага сулар,
Күңелгә матурлык тула, дуслар,
Аһа-һа-һа-һа-һа-һа-һа,
Күңелгә матурлык тула, дуслар.

Кояшлы Ватаным

Без атлаган юлдан кояшлырак,
Яктырак юл бармы дөньяда!
Яшьлек өчен якты юллар ачык,
Дәртләндерә безне замана.

Уйлану (беренче вариант)

Таң нурлары төнне эреткәндәй,
Бәхет булып миңа син килерсең.
Яннарыма утырып, мин яраткан
Чәчләреңне тарап үрерсең.