Онытыр димә
Яратыр да онытыр бу димә
Тыныр димә хисләр ташкыны.
Миңа, иркәм, тик хыялда язган
Синең тарафыңа ашкыну.
Яратыр да онытыр бу димә
Тыныр димә хисләр ташкыны.
Миңа, иркәм, тик хыялда язган
Синең тарафыңа ашкыну.
Кайчан килер икән диеп
Сине уйлап йөримен.
Язны көткән гөлләр сыман
Сине көтә күңелем.
Матур җырдай кат-кат күңелемнән
Исемеңне синең кабатлыйм.
Эй сөеклем, бердәнберем итеп
Гомерлеккә сине яраттым.
Сөям дигән сүзең җитә–
Күтәрергә күкләремә.
Шул сүзеңнән дөрләп китәр
Сөю уты күкрәгемдә.
Күтәрелде аккош зәңгәр күлдән,
Күтәрелде кабат төшмәскә.
Давылларга каршы очасы бар,
Төнбоеклар гаеп итмәсләр.
Синдә нидер, ансын әйтә алмыймын.
Миндә әле язлар китмәгән.
Мәхәббәтем очраклылык түгел —
Сорап алдым сине күкләрдән!
Яннарымда син булмагач
Бер яме юк дөньяның.
Сагышлардан арыналмый
Синсез яшәвем, җаным.
Яратам дип, иркәм, әйтмәсәм дә
Аңларсыңдыр, беләм уеңны.
Җан тилмереп көткән тансык сүзне
Әйтү әллә дисең кыенмы.
Синең күзләр якты йолдызлардай
Нур сибәләр, ялкын сибәләр.
Йә еласын мындый матур күзләр
Кемне икән өзелеп сөяләр?
Сиңа бактым, синдә таптым
Күңел көткән сөюне.
Ул тылсымлы сөю белән
Бергә яну-көюне.