Чәнечкеле гөлем
Чәнечкеле гөлем
Чәчәк ата төнен,
Тәүлек кенә аның гомере.
Күзен күккә төбәп,
Шатлык моңын көйләп,
Сүнә чәчәк, сүнә тилмереп.
Чәнечкеле гөлем
Чәчәк ата төнен,
Тәүлек кенә аның гомере.
Күзен күккә төбәп,
Шатлык моңын көйләп,
Сүнә чәчәк, сүнә тилмереп.
Әкрен генә таң килә,
Ак челтәрләрен үреп.
Җилкәннәрен киереп,
Илгә яңа ямь биреп…
Дәртле җырлар агыла киң күкрәктән,
Ташып чыга дулкын шикелле.
Уянсыннар кырлар,
Җырласын батырлар,
Хезмәт тавышы җирдә
Яңрасын!
Боз катлавы эрегәч, җир өстенә
Умырзая чыга, карагыз:
Умырзая чыга,
Умырзая калка,
Умырзая суза сабагын.
Тәрәзәләр елмаялар,
Тәрәзәләрдә нурлар —
Зәңгәр күкләргә үрелеп,
Йөрәктә шыта җырлар.
Туалар сызылып ал таңнар…
Туалар өметле көн көтеп;
Илне зур эшләргә чакырып,
Йөрәкне җиңүгә җилкетеп.
Җир йөзе яшәрә, шатлана май,
Сиреньнәр хуш исләр тарата;
Яз килгәч, яшәрәм гөл сыман мин,
Күнелем яз ямен ярата.
Мине сагынып килер юлларыма
Сирень чәчәкләрен сибәрсең.
Мин яратам, бәгърем, сирень чәчәкләрен,
Берсен миңа өзеп бирерсең.
Тәңкә карларны себереп,
Тышта буран котыра,
Тәрәзә төбендә гөлем
Ал чәчәктә утыра.
Баскан эзләреңне
Таба алмам инде,
Юлларыңа чыгып баксам да.
Яз кайтыр дип көттем,
Ямьле җәйләр үтте,
Гөлләр яфрак койды бакчамда.