Мин ниндиме?
Мин ниндиме?
Менә шундый:
Ничек бармын — күз алдыңда.
Иңдәш булсам, булырмын, тик
Көндәш булмам хыялыңда.
Мин ниндиме?
Менә шундый:
Ничек бармын — күз алдыңда.
Иңдәш булсам, булырмын, тик
Көндәш булмам хыялыңда.
Мин кочаклыйм сине шашып,
Сине, гүзәлем.
Алсу йөзеңнән үпмичә
Ничек түзәлим?
Мин арыдым сине яратудан,
Буш хыяллар белән җан атудан.
Үз-үземне алдап юатудан,
Елар җирдә — көлеп ямь табудан.
Күңелемнең иләс-миләс чагы —
Әллә нигә килә көләсем.
Йөгән белмәс хыял тулпарында
Туктамичә килә җиләсем.
Синең өчен утларга да,
Суларга керәм, дисең.
Кирәк икән, йөрәгемне
Урталай буләм, дисең.
Синең өчен утларга да,
Суларга керәм, дисең.
Кирәк икән, йөрәгемне
Урталай буләм, дисең.
Суларга төшә күрмә,
Утларга керә күрмә,
Миңа кадерле йөрәкне
Урталай бүлә күрмә.
Синсез үткән һәрбер көнем
Өзгеләнгән күңел гөлем.
Соңлый күрмә. гомерләр кыска,
Күзләремә килеп күрен.
Син сорама «Хәлең ничек?» — диеп,
Яшимен мин сабыр итә — итә.
Белсәң килсә минем хәлләремне,
Күзләремә кара, шул да җитә.
Битләреңнең сипкелләрен
Саныйм әле, саныйм әле.
Сине көтеп олыгаям,
Бер туйганчы карыйм әле.
Чәчкәйләрең озын толым,
Алсу йөзең сөйкемле.
Бакча түтәлләрендәге
Мәк чәчәге шикелле.
Төнне-көнгә ялгый-ялгый
Айлар үтә, еллар үтә.
Яфракларын коя-коя
Гомеркәйләр көзе җитә.