Мин кырларга гашыйк

Ямьле авыл таңын,
Каеннарның шавын,
Май кояшы нурын юксынам.
Мин кырларга гашыйк,
Авылым, сагынам шашып,
Туган җирсез яшәү юк сыман.

Далаларым

Далаларым, сезгә карап дулкынланам,
Мин бит күпме язлар ямен күргән чабан.
Җырлап киләм домбра чиртеп ат өстендә,
Яшьлек дәрте янып тора шат йөземдә.
Уа малым, әй ширкенай,
Җәйләүләрем иркен, бай!

Бүләк ит син миңа

Бүләк итмә ак чәчәкле алан,
Саргаялар алар көзләрен.
Буш аланда ялгыз каен сыман
Синсез калсам мин соң нишләрем?